İnsan ilişkilerinde önyargı çok şeyi değiştirir. İnsanları dış görünüşlerine göre yargılamak tanımadan eleştirmek sonradan pişman olacağımız sorunlar doğurabilir. İnsanları iyice dinlemeli, tanımalı, onlara fırsat vermeliyiz. Stanford üniversitesinin kurulması da bu önyargılar sayesindedir. Nasıl mı?

Kaba saba, soluk, yıpranmış giysiler içindeki yaşlı çift boston treninden inip utangaç bir tavırla rektörün odasından içeri girer girmez sekreter masasından fırlayarak önlerini keser öyle ya bu ne idüğü belirsiz taşralıların harvard gibi bir üniversite de ne işleri olabilirdi? Adam yavaşça rektörü görmek istediklerini söyledi. İşte bu imkansızdı. Rektörün o gün onlara ayıracak bir saniyesi bile yoktu. Ama yaşlı kadın çekingen bir tavırla "bekleriz" diye mırıldandı. Nasıl olsa bir üre sonra sıkılıp gideceklerdi diye düşünen sekreter masasına döndü. Saatler geçti yaşlı çift pes etmedi. Sonunda sekreter dayanamayarak yerinden kalktı "sadece birkaç dakika görüşürseniz iyi olur yoksa gidecekleri yok" diyerek rektörü iknaya çalıştı. Anlaşılan çare yoktu. Genç rektör isteksiz bir biçimde kapıyı açtı. Zaten sekreterin anlattığı tablo içini bulandırmıştı taşralılardan da nefret ederdi. Onun gibi bir adamın ofisine gelmeye cesaret etmek olacak şey miydi? Suratı asılmış iyice gerilmişti. Yaşlı kadın hemen söze başladı. Harvard'da okuyan oğullarını bir yıl önce bir kazada kaybetmişlerdi. Oğulları burada o kadar mutlu olmuştu ki onun anısına okul sınırları içinde bir yere bir anıt dikmek istiyorlardı. Rektör bu dokunaklı öyküye duygulanmak yerine daha da öfkelendi "madam" dedi sert bir ifadeyle "biz harvard'da okuyan ve sonra ölen herkesin anıtını diksek buraya, mezarlı olur burası. "hayır hayır" diyerek haykırdı yaşlı kadın anıt değil belki bir bina yaptırabiliriz. Rektör yıpranmış kıyafetlerine nefret dolu bakıp "bina mı?" diye tekrarladı. Siz bir binanın kaça mal olduğunu biliyor musunuz? sadece son yaptığımız bölüm yedi buçuk milyon dolardan fazlasına mal oldu. Tartışmayı noktaladığını düşünüyordu, artık bu yaşlılardan kurtulabilirdi. Yaşlı kadın kocasına döndü "üniversite binasına başlamak için gereken para bu muymuş? peki biz niçin kendi üniversitemizi kurmuyoruz o halde?" rektörün yüzü karmakarışık olmuştu. Yaşlı adam başıyla onayladı. Bay ve bayan Leland dışarıya çıktı. Doğu California'ya Palo Alto'ya geldiler. Harvard'ın artık umursamadığı oğulları için, onun adını ebediyen yaşatacak üniversiteyi kurdular. Amerika'nın en önemli üniversitelerinden biri olan Stanford'ı

Sibel Yolak'tan alınmıştır.